‘علل گرایش به حمل و نقل عمومی

علل گرایش به حمل و نقل عمومی

ورود اتومبیل به جوامع شهري، ضمن ایجاد سهولت و افزایش سرعت سفر، خود موجب توسعه فضاهاي شهري،احداث کاربري هاي مختلف و کاهش زمان سفرها بین نقاط و فضاهاي مختلف شده و ساخت معابر و شبکه هاي ارتباطی را به عنوان استخوان بندي اصلی شهرها در برنامه توسعه آنها قرار داده است.این توسعه خواه ناخواه، افزایش تقاضا و نرخ سفر را نیز در پی داشته و در مواردي که با سیاستهاي کنترل و مدیریت عرضه و تقاضا همراه نشده، ضمن تشدید گسترش سطحی شهر، به چرخه نامطلوبی در تامین ارتباط ارکان درونی شهر ( کاردر سکونت و فراغت ) منجر شده است که از آن به عنوان “مشکل ترافیک ” نام برده می شود.

در دهه هاي اخیر همراه با افزایش جمعیت، نرخ استفاده از اتومبیل شخصی بویژه در کشورهاي درحال توسعه افزایش یافته است. بطوریکه بررسی ها نشان داده درحالی که درسال 1970 از هر هزار نفر 184 نفرصاحب وسیله نقلیه شخصی بوده اند، این رقم در سال 1997 به 451 نفر در هر 1000 نفر رسیده است .در پیامد این رشد شتابان درکنار عدم توان سرویس دهی شبکه معابر شهري، مشکل ترافیک را به عنوان یکی از اصلی ترین چالش هاي شهري امروزه مطرح کرده است.

مشکلات ناشی از ترافیک نه تنها موجب ایجاد اختلال درسیستم حمل ونقل شهري، بلکه موجب آلودگی محیط، بحران مدیریت شهري، افزایش تنشهاي روحی، جسمی و اجتماعی و … نیز شده است. بررسی کارشناسان ترافیک نشان می دهد درصورتی که تنها 5 دقیقه وقت در ترافیک توسط خودروهاي موجود در سطح شهرصرف شود، روزانه بیش از 100 تن منوکسید کربن اضافه درهوا وارد می شود. در تهران به عنوان نمونه بارزي ازکلان شهرهایی که یکی از اصلی ترین چالش هاي آن ترافیک است، سالانه 10 هزار میلیارد تومان در ترافیک هزینه می گردد.  معضلات محیطی، مدیریتی، اجتماعی و روانی ناشی از ترافیک در دهه هاي اخیر سبب تغییر رویکرد در نگرش به مدیریت وکنترل ترافیک در شهرها شده و رویکردهاي “اتومبیل محور” مبتنی بر عرضه بیشتر زیرساخت ها ( تعریض و توسعه معابر و بزرگراه ها ) را به رویکرد هاي مبتنی بر مدیریت تقاضاي سفر، توسعه حمل و نقل عمومی وحمل ونقل غیرعمومی تغییر داده است. بسیاري از کشورهاي توسعه یافته در یکی دو دهه اخیر با توجه به مزیت هاي فراوان سیستم هاي حمل و نقل عمومی ازجمله ؛ جابجایی انبوه مسافر درزمان کم، کاهش مصرف سوخت و ایجاد صرفه جویی هاي اقتصادي در مقیاس ملی، کاهش آلودگی هوا و آلودگی صوتی، ایمنی مناسب، پایداري بیشتر و قابلیت مدیریت بهینه جابجایی، تقویت و توسعه حمل ونقل عمومی و بکارگیري اشکال نوین آن را درکنار راهبردهاي مبتنی بر مدیریت تقاضا به عنوان راهبردهاي اصلی نظام حمل و نقل جامع شهرها برگزیده اند. امروزه درکشورهاي درحال توسعه نیز با توجه به مزیت هاي ویژه حمل ونقل عمومی، رویکرد بکارگیري انواع سیستم هاي حمل و نقل عمومی در صدر راهبردهاي نظام حمل و نقل شهرها قرار گرفته است. در جریان گسترش شهرنشینی و توسعه شهری بخش حمل و نقل بطور همزمان دارای دو نقش کلیدی و مهم تاثیرگذاری و تاثیرپذیری بر روند توسعه بوده است.شکل گیری فرم شهرهای جدید بطور عمده تحت تاثیر طرق حمل و نقل همگانی بوده و از سوی دیگر بافت و قالب شهرها با بکارگیری سامانه های حمل و نقل شهری و میزان توفیق آنها در انجام وظایف خود گره خورده است.در سالیان اخیر افزایش و پیچیده تر شدن چالش هایی نظیر مصرف بالای انرژی ؛افزایش آلودگی هوا وآلودگی های صوتی ،در حمل و نقل شهری سبب گردیده است که مفهوم حمل و نقل عمومی و پایدار تبدیل به چشم انداز این بخش در اکثر کشورهای دنیا گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *