‘علل گرایش به حمل و نقل عمومی

علل گرایش به حمل و نقل عمومی

ورود اتومبیل به جوامع شهری، ضمن ایجاد سهولت و افزایش سرعت سفر، خود موجب توسعه فضاهای شهری،احداث کاربری های مختلف و کاهش زمان سفرها بین نقاط و فضاهای مختلف شده و ساخت معابر و شبکه های ارتباطی را به عنوان استخوان بندی اصلی شهرها در برنامه توسعه آنها قرار داده است.این توسعه خواه ناخواه، افزایش تقاضا و نرخ سفر را نیز در پی داشته و در مواردی که با سیاستهای کنترل و مدیریت عرضه و تقاضا همراه نشده، ضمن تشدید گسترش سطحی شهر، به چرخه نامطلوبی در تامین ارتباط ارکان درونی شهر ( کاردر سکونت و فراغت ) منجر شده است که از آن به عنوان “مشکل ترافیک ” نام برده می شود.

در دهه های اخیر همراه با افزایش جمعیت، نرخ استفاده از اتومبیل شخصی بویژه در کشورهای درحال توسعه افزایش یافته است. بطوریکه بررسی ها نشان داده درحالی که درسال ۱۹۷۰ از هر هزار نفر ۱۸۴ نفرصاحب وسیله نقلیه شخصی بوده اند، این رقم در سال ۱۹۹۷ به ۴۵۱ نفر در هر ۱۰۰۰ نفر رسیده است .در پیامد این رشد شتابان درکنار عدم توان سرویس دهی شبکه معابر شهری، مشکل ترافیک را به عنوان یکی از اصلی ترین چالش های شهری امروزه مطرح کرده است.

مشکلات ناشی از ترافیک نه تنها موجب ایجاد اختلال درسیستم حمل ونقل شهری، بلکه موجب آلودگی محیط، بحران مدیریت شهری، افزایش تنشهای روحی، جسمی و اجتماعی و … نیز شده است. بررسی کارشناسان ترافیک نشان می دهد درصورتی که تنها ۵ دقیقه وقت در ترافیک توسط خودروهای موجود در سطح شهرصرف شود، روزانه بیش از ۱۰۰ تن منوکسید کربن اضافه درهوا وارد می شود. در تهران به عنوان نمونه بارزی ازکلان شهرهایی که یکی از اصلی ترین چالش های آن ترافیک است، سالانه ۱۰ هزار میلیارد تومان در ترافیک هزینه می گردد.  معضلات محیطی، مدیریتی، اجتماعی و روانی ناشی از ترافیک در دهه های اخیر سبب تغییر رویکرد در نگرش به مدیریت وکنترل ترافیک در شهرها شده و رویکردهای “اتومبیل محور” مبتنی بر عرضه بیشتر زیرساخت ها ( تعریض و توسعه معابر و بزرگراه ها ) را به رویکرد های مبتنی بر مدیریت تقاضای سفر، توسعه حمل و نقل عمومی وحمل ونقل غیرعمومی تغییر داده است. بسیاری از کشورهای توسعه یافته در یکی دو دهه اخیر با توجه به مزیت های فراوان سیستم های حمل و نقل عمومی ازجمله ؛ جابجایی انبوه مسافر درزمان کم، کاهش مصرف سوخت و ایجاد صرفه جویی های اقتصادی در مقیاس ملی، کاهش آلودگی هوا و آلودگی صوتی، ایمنی مناسب، پایداری بیشتر و قابلیت مدیریت بهینه جابجایی، تقویت و توسعه حمل ونقل عمومی و بکارگیری اشکال نوین آن را درکنار راهبردهای مبتنی بر مدیریت تقاضا به عنوان راهبردهای اصلی نظام حمل و نقل جامع شهرها برگزیده اند. امروزه درکشورهای درحال توسعه نیز با توجه به مزیت های ویژه حمل ونقل عمومی، رویکرد بکارگیری انواع سیستم های حمل و نقل عمومی در صدر راهبردهای نظام حمل و نقل شهرها قرار گرفته است. در جریان گسترش شهرنشینی و توسعه شهری بخش حمل و نقل بطور همزمان دارای دو نقش کلیدی و مهم تاثیرگذاری و تاثیرپذیری بر روند توسعه بوده است.شکل گیری فرم شهرهای جدید بطور عمده تحت تاثیر طرق حمل و نقل همگانی بوده و از سوی دیگر بافت و قالب شهرها با بکارگیری سامانه های حمل و نقل شهری و میزان توفیق آنها در انجام وظایف خود گره خورده است.در سالیان اخیر افزایش و پیچیده تر شدن چالش هایی نظیر مصرف بالای انرژی ؛افزایش آلودگی هوا وآلودگی های صوتی ،در حمل و نقل شهری سبب گردیده است که مفهوم حمل و نقل عمومی و پایدار تبدیل به چشم انداز این بخش در اکثر کشورهای دنیا گردد.


لینک کوتاه مطلب: http://www.bpto.ir/?p=2547

پاسخی بگذارید

تشخیص انسان و ربات *